वीरगन्ज । विक्रम संवत् २०८२ साललाई हामीले आज मध्यरातिबाट बिदाई गर्दैछौं । २०८२ साल नेपाली इतिहासको पानामा एउटा महत्वपूर्ण र उतारचढावले भरिएको अध्यायका रूपमा अंकित भएको छ।
राजनीतिक वृत्तमा यस वर्ष पनि सत्ता समीकरणको हेरफेर र गठबन्धनका नयाँ प्रयोगहरूले प्रमुख स्थान पाए, जसले गर्दा नीतिगत स्थिरताका पक्षमा केही बहसहरू सिर्जना भए पनि संसद्मा केही महत्वपूर्ण विधेयकहरू पारित हुनुलाई सकारात्मक रूपमा लिइएको छ।
आर्थिक क्षेत्रमा विशेषगरी पर्यटन र उर्जा क्षेत्रले ठूलो फड्को मारेको देखिन्छ। पर्यटक आगमनको संख्याले नयाँ कीर्तिमान कायम गर्दा विदेशी मुद्रा सञ्चितिमा राहत मिलेको छ भने जलविद्युतको निर्यात विस्तारले मुलुकको व्यापार घाटा न्यूनीकरणमा आशाको किरण देखाएको छ।
पूर्वाधार विकासका दृष्टिले नागढुंगा सुरुङमार्गको पूर्ण सञ्चालन र केही राष्ट्रिय गौरवका आयोजनाहरूमा भएको प्रगतिले नागरिकलाई विकासको महसुस गराउन सफल भयो।
यद्यपि, बढ्दो वैदेशिक पलायन र गाउँघरमा देखिन थालेको श्रमशक्तिको अभावले देशको सामाजिक संरचनामा गम्भीर प्रश्नहरू खडा गरिरह्यो। खेलकुदको मैदानमा विशेषगरी क्रिकेट र फुटबलमा नेपाली खेलाडीहरूले अन्तर्राष्ट्रिय स्तरमा देखाएको प्रदर्शनले सारा नेपालीलाई एकताको सूत्रमा बाँध्दै उत्साह प्रदान गरेको थियो।
जलवायु परिवर्तनका असरहरू यस वर्ष पनि प्राकृतिक विपत्तिका रूपमा देखा परे। बेमौसमी वर्षा र हिमाली क्षेत्रमा देखिएको तापक्रम वृद्धिका कारण हिउँ पग्लने क्रम बढ्नुले भविष्यको वातावरणीय संकटप्रति सचेत गराएको छ।
प्रविधिको क्षेत्रमा बढ्दो डिजिटल साक्षरता र सरकारी सेवाहरूको अनलाइन विस्तारले सर्वसाधारणको दैनिक जीवनमा केही सहजता थपेको देखिन्छ। समग्रमा हेर्दा, २०८२ साल उपलब्धि र चुनौतीहरूको एउटा यस्तो मिश्रण रह्यो जसले आगामी वर्षका लागि सुधारका थुप्रै पाठहरू र नयाँ सम्भावनाहरू छाडेर गएको छ।
