कहिलेकाहीँ शब्दहरू थोरै हुन्छन्, भावनाहरू धेरै। पीडाको गहिराइ यति ठूलो हुन्छ कि त्यसलाई शब्दमा व्यक्त गर्न कठिन हुन्छ। आज रसुवाका लागि प्रार्थना गर्दै गर्दा मन पनि भारी भएको छ। प्रकृतिको सुन्दर काखमा रहेको रसुवा आज पीडा, त्रास र अनिश्चितताको बीचमा उभिएको छ। यस्तो बेला हामीसँग गर्न सक्ने धेरै कुरा नहुन सक्छन्, तर एउटा कुरा अवश्य गर्न सक्छौँ—मनदेखि प्रार्थना।
हे भगवान्, रसुवाका ती निर्दोष नागरिकहरूको रक्षा गर्नुहोस्, जसले अचानक आएको विपत्तिका कारण आफ्नो घर, परिवार, आफन्त र भविष्यप्रति चिन्ता गर्नुपरेको छ। जसका आँखामा आज आँसु छन्, उनीहरूलाई धैर्य दिनुहोस्। जसको मनमा डर छ, उनीहरूलाई साहस दिनुहोस्। जसले आफ्ना प्रियजन गुमाएका छन्, उनीहरूको पीडालाई सहने शक्ति दिनुहोस्।
रसुवा केवल नेपालको नक्सामा रहेको एउटा जिल्ला होइन। यो हिमालको काखमा हुर्किएको हाम्रो गौरव हो। यसको प्राकृतिक सौन्दर्य, धार्मिक तथा सांस्कृतिक सम्पदा र मेहनती मानिसहरूले नेपाललाई समृद्ध बनाएका छन्। त्यहाँका प्रत्येक गाउँ, प्रत्येक बस्ती र प्रत्येक परिवारसँग आफ्नै कथा छ। आज त्यहीँका मानिसहरू संकटमा पर्दा देशका हरेक नागरिकको मन रसुवासँग जोडिनुपर्छ।
प्राकृतिक विपत्तिले कहिल्यै सूचना दिएर आउँदैन। एक क्षणमा सुरक्षित लागिरहेको जीवन अर्को क्षणमा असुरक्षित बन्न सक्छ। घरभित्र रहेका मानिसहरू बाहिर निस्कन बाध्य हुन सक्छन्, परिवारका सदस्यहरू एकअर्काबाट टाढिन सक्छन् र वर्षौँको मेहनतबाट बनाइएको सम्पत्ति क्षणभरमै नष्ट हुन सक्छ। यस्तो पीडा भोग्ने मानिसको मन कस्तो होला, हामी टाढाबाट बसेर पूर्ण रूपमा कल्पना पनि गर्न सक्दैनौँ।
त्यसैले आज हाम्रो प्रार्थना केवल शब्दमा सीमित नहोस्। रसुवाका लागि प्रार्थना गर्नु भनेको त्यहाँका मानिसहरूको पीडा बुझ्नु हो। उनीहरूको दुःखमा साथ दिनु हो। आवश्यक परेको बेला सहयोगका हातहरू अघि बढाउनु हो। उद्धार तथा राहतमा खटिएका सुरक्षाकर्मी, स्वास्थ्यकर्मी, स्वयंसेवक, स्थानीय जनप्रतिनिधि र सहयोगी हातहरूलाई पनि भगवान्ले शक्ति प्रदान गरून्।
हे ईश्वर ! विपत्तिको बीचमा हराएका परिवारलाई आफ्ना प्रियजनसँग पुनर्मिलन गराइदिनुहोस्। घाइतेहरूको शीघ्र स्वास्थ्यलाभ होस्। विस्थापितहरूलाई सुरक्षित आश्रय मिलोस्। बालबालिका, वृद्धवृद्धा, महिला तथा अशक्त व्यक्तिहरूलाई विशेष सुरक्षा मिलोस्। आफ्नो घर र सम्पत्ति गुमाएका परिवारहरूलाई फेरि नयाँ सुरुवात गर्ने हिम्मत मिलोस्।
हामीले प्रायः विपत्ति आउँदा केही दिन दुःख व्यक्त गर्छौँ, सामाजिक सञ्जालमा प्रार्थना लेख्छौँ र केही समयपछि आफ्नो सामान्य जीवनमा फर्किन्छौँ। तर विपत्तिमा परेका मानिसहरूको जीवन भने त्यति छिटो सामान्य हुँदैन। उनीहरूका लागि त्यो दिन, त्यो क्षण र त्यो पीडा लामो समयसम्म सम्झनामा रहन्छ। त्यसैले रसुवालाई केवल आज होइन, पुनर्निर्माण र पुनःस्थापनाको लामो यात्रासम्म सम्झन आवश्यक छ।
विपत्तिले हामीलाई एउटा महत्वपूर्ण पाठ पनि सिकाउँछ—मानव जीवनभन्दा ठूलो केही छैन। जात, धर्म, भाषा, क्षेत्र, राजनीति र व्यक्तिगत स्वार्थभन्दा माथि उठेर एकअर्काको साथ दिन सक्नु नै मानवताको सबैभन्दा ठूलो परिचय हो। आज रसुवा संकटमा छ भने भोलि कुनै अर्को ठाउँ संकटमा पर्न सक्छ। त्यसैले दुःखको समयमा एकअर्काको हात समात्नु हाम्रो साझा जिम्मेवारी हो।
रसुवाका आमाबुबाहरूले आफ्ना सन्तानलाई सुरक्षित देख्न पाऊन्। सन्तानहरूले आफ्ना अभिभावकलाई सुरक्षित अँगाल्न पाऊन्। दाजुभाइ तथा दिदीबहिनीहरू फेरि एउटै ठाउँमा भेला हुन पाऊन्। घरबाट टाढा रहेका मानिसहरूले आफ्ना परिवारको सुरक्षित खबर सुन्न पाऊन्। डरले बन्द भएका आँखाहरूमा फेरि आशाको उज्यालो छाओस्।
हे भगवान्, रसुवाको माटोलाई शान्ति दिनुहोस्। त्यहाँका पहाडहरू सुरक्षित रहून्। बस्तीहरूमा फेरि हाँसो फर्कियोस्। सुनसान बनेका बाटाहरूमा फेरि मानिसहरूको चहलपहल होस्। विद्यालयमा बालबालिकाको आवाज गुञ्जियोस्। घरका आँगनमा फेरि खुसीका क्षणहरू फर्किऊन्।
आज हामी सबैले मनदेखि एउटै प्रार्थना गरौँ—
रसुवा सुरक्षित रहोस्।
रसुवाका मानिसहरू सुरक्षित रहून्।
विछोडिएका परिवारहरू पुनर्मिलन होऊन्।
घाइतेहरू निको होऊन्।
पीडितहरूको आँसु पुछियोस्।
र विपत्तिले थकित मनहरूमा फेरि आशा पलाओस्।
दुःखको यो घडीमा रसुवा एक्लो छैन। देशका विभिन्न कुनामा रहेका नेपालीहरूको मन रसुवासँगै छ। हजारौँ हातहरू सहयोगका लागि उठून्, हजारौँ हृदयहरूले प्रार्थना गरून् र हजारौँ मनहरूले त्यहाँका पीडितहरूको दुःखलाई आफ्नै दुःख सम्झिऊन्।
अन्ततः, जीवनमा सबै कुरा हाम्रो नियन्त्रणमा हुँदैन। तर संकटमा हामी कसरी उभिन्छौँ, कसरी एकअर्कालाई साथ दिन्छौँ र कसरी आशा जोगाउँछौँ—त्यो हाम्रो हातमा हुन्छ। त्यसैले आज निराशाभन्दा आशा ठूलो बनाऔँ, डरभन्दा साहस ठूलो बनाऔँ र दुःखभन्दा मानवता ठूलो बनाऔँ।
हे भगवान्, रसुवाको रक्षा गर्नुहोस्।
रसुवाका प्रत्येक घरमा शान्ति, सुरक्षा र आशाको दीप बालिदिनुहोस्।
सबैलाई सुरक्षित राख्नुहोस्।
ॐ शान्तिः।
